Zonnepanelen op landbouwgrond: geen goed idee

Zonnepanelen op landbouwgrond, moderne schande.

Bij onze noorderburen verschijnen te pas en te onpas, aangedreven door een zeer royaal subsidiemechanisme, zonneparken op landbouwgrond.

Zonnenpanelen kunnen een zeer waardevolle aanvulling zijn in de energiemix, ondanks de dikwijls “vergeten” nadelen ervan, maar in de eerste plaats horen ze thuis op daken, of indien ze toch ergens op land moeten geplaatst worden, bij voorkeur op gronden waar niets groeit of kan groeien.

Dat reusachtige zonneparken in de Golfstaten of op het Afrikaanse continent het daglicht zien is zelfs te verantwoorden omdat het land door de warmte qua biologische diversiteit of productiviteit toch als weinig waardevol kan beschouwd worden.

Maar dat landbouwarealen in Nederland ( en gelukkig blijven we in België gespaard van deze speculatieve praktijken ) verknoeid worden door deze projecten, zou als echt onaanvaardbaar moeten beschouwd worden. Onze regio heeft immers de meest productieve landbouwarealen.

De reden hiervoor is nogal erg voor de hand liggend: de zonnepanelen drogen de bodem uit, vaarwel bodemleven, vaarwel bodemtextuur.

Dit blijkt alvast uit metingen uitgevoerd door studenten van de Universiteit van Wageningen.

De bodemorganische stof neemt af en de bodemgezondheid verdwijnt op den duur volledig.

Zowiezo is zonne-energie een erg diffuse vorm van energie, waardoor je heel veel materiaal en oppervlakte nodig hebt om hieruit energie te halen.

Het is onverantwoord om hiervoor grote arealen landbouwgrond op te offeren, en dit notabene voor periodes van 30 jaar, waardoor naderhand de textuur van de bodem voor lange tijd ongeschikt zal zijn om er terug volwaardige landbouwgrond van te maken.

Hopelijk zal deze ( grotendeels gesubsidieerde speculatieve ) praktijk geen voet in de landbouwaarde krijgen in België.

Link naar het artikel nieuweoogst.nl.

Link naar het artikel naturetoday.com

Share via
Copy link
Powered by Social Snap